فرج‌هاى خود را از حرام نگه مىدارند و اين نشانهء عفّت و نجابت است . وَ الذَّ كِرِينَ اللَّهَ كَثِيرًا وَ الذَّ كِرَ تِ : و مردان و زنانى كه خدا را بسيار در زمان بسيار و مكان بسيار به قلب و لسان ياد مىكنند . از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است كه : مَنْ بَاتَ عَلى تَسْبيحِ فَاطِمَةَ كَانَ مِنَ الذّاكِرينَ اللَّهَ كَثيراً وَالذّاكِرَاتِ : هر كس در شب با ذكر تسبيح حضرت فاطمه عليها السلام بخوابد از مصاديق اين آيه است . « 1 » أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةً وَ أَجْرًا عَظِيمًا : خداوند براى اين ده گروهِ مرد و زن ، آمرزش گناهان و اجر و پاداش بزرگى آماده كرده است . [ نافرمانى و گمراهى ] ( آيهء 36 ) وَ مَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لَامُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَن يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَه‌ُو فَقَدْ ضَلَّ ضَللًا مُّبِينًا تفسير : و براى هيچ مرد مؤمن و زن مؤمنى سزاوار نباشد و شرعاً جايز نباشد و عقلًا روا نبود آن گاه كه خدا و رسول او فرمانى را دربارهء آنها صادر كردند آن كه براى ايشان اختيارى در كارشان باشد كه اگر بخواهند انجام دهند و اگر نخواهند انجام ندهند ؛ بلكه بايد اختيار خود را تابع امر خدا و رسول او سازند . وَ مَن يَعْصِ . . . : بعد مخالفت‌كنندگان را تهديد كرده مىفرمايد : هر كس خدا و رسول او را در اوامر و نواهى نافرمانى و مخالفت نمايد ، پس به تحقيق گمراه شده است گمراهى هويدا و آشكار . زيرا از دو حال خارج نيست : 1 - آن كه با فرمان خدا و رسول مخالفت نمايد و آن را حلال داند ، در اين صورت كافر است و در صورت توبه نكردن معذَّب به عذاب اليم است .

--> ( 1 ) . به مجمع البيان ، ج 4 ، ص 362 رجوع شود .